۱۶ تیر ۱۳۹۸

حراج‌گر هنرمند والراسی

نویسنده: دکتر حمیدرضا مقصودی
2464 بار بازدید

◀️تصاویر مربوط به یازدهمین حراج هنری تهران را دیدم و بار دیگر به محدودۀ نفوذ بازار فکر کردم. آفرینش‌های هنری بزرگان این مرز و بوم به چه کسی تعلق دارد؟ آیا #پول شایستگی کافی برای تعیین شخص شایسته را دارد؟

⏪آیا #حراج‌گر_والراسی که این بار در قامت مدیرعامل همیشه معترض خانۀ سینما نمایان شده است حاکم مطلق بازار در تعیین آن است که «چه چیزی به چه کسی می‌رسد؟» آیا کسی که ۲۰۰۰ میلیون تومان (۲ میلیارد تومان) داشته باشد می‌تواند مالک آفرینش یک هنرمند شود؟ (که طبعا این افراد یا رانت‌خواران حرفه‌ای یا واردکنندگان کلان، یا سلبریتی ‌های تازه به دوران رسیده هستند).

⏪آیا مکانیسمی دیگر برای انتخاب فرد شایسته به جز بازار وجود ندارد؟ آیا مثلا شایسته تر این نیست که بهترین نگارگر فعلی کشور، مالک یک تصویر نگارگری قدیمی باشد؟ یا یک قهرمان ملی، یا یک نخبۀ علمی یا حداقل فردی که عمر خود را مصروف عرصۀ هنر کرده است؟ آیا موزه‌هایی که قابلیت پذیرایی از عموم مردم را دارند و نگهدارنده میراث‌های ملت‌ها هستند را نمی‌توان شایسته‌تر به این تملک دید؟

یادداشت هفته

افسانه علم اقتصاد

افسانه علم اقتصاد

اگر علم را به‌معنای کشف واقع بما هو واقع در نظر بگیریم، هیچ‌کدام از مکاتب اقتصادی چه لیبرالیسم و چه سوسیالیسم و چه غیر آن‌ها، نمی‌تواند ادعای علمی‌بودن داشته باشد چرا که همۀ اندیشه‌های سکولار غربی و شرقی، مبتنی‌بر نظریاتی هستند که برگرفته از باورها و تعلقات و حدس و گمان‌های نظریه‌پردازان هستند...